Misschien heb je al eens de ervaring gehad in een vreemd land in de vervelende situatie te zijn, dat je met niemand kunt praten omdat je de taal niet kent. Een beetje gefrustreerd grijp je terug naar gebarentaal, om contact te maken met je gesprekspartner. Misschien heb je je ook al vaak afgevraagd waarom er zoveel talen zijn, terwijl het zoveel eenvoudiger zou zijn als we allemaal zonder moeite met elkaar konden spreken. En toch, deze begrenzing is slechts een schijnbare scheiding. Want de echte scheidingen tussen mensen, en tussen mensen en de wereld liggen veel dieper. De universele liefde is de magie, die de zielen van alle begrenzingen bevrijdt. Dan ontdekken zij dat zij elkaar kunnen verstaan, dat ze geen woorden nodig hebben, en dat ze elkaar in de korte tijd van een glimlach in de armen sluiten. En de zielen van alle levende wezens kennen deze "geheimzinnige taal". Deze met elkaar te delen is een gebaar, dat hen tot een bondgenootschap voert, slechts gekend door het zwijgende hart. Deze 'magische energie' is over de hele wereld bekend. Hierin bestaat geen cultureel onderscheid. De energie van deze taal kun je je gemakkelijk aanleren en doorgeven, als je wilt. Dan kun je het gesprek weer opnemen dat je als kind hebt afgebroken, nu echter met je bewustzijn van nu. En dan kun je gaan babbelen met een boom, of met het gras dat je voeten kietelt als je met blote voeten over de wei loopt; of met de maan, die glimlachend aan de horizon opduikt, of met wat jij voor een hagedis houdt. En ook zul je iemand die in stilte lijdt, en die in jouw ogen slechts een klein oplichten zoekt, een glimlach schenken.