Na een heftige discussie kan het gebeuren, dat je je gefrustreerd voelt, ontmoedigd en teleurgesteld door de inmenging van je gesprekspartner. En waarschijnlijk zit je kwaad te broeden over dat je niet in staat was je te handhaven, en ben je nog een tijd bezig met het doffe gevoel van een nederlaag. Star vasthouden aan je eigen ideeën is vaak je reinste oorlog! En de 'overwinning' op je tegenstander is alleen maar tijdelijk, in wezen ben jij immers niet anders dan hij. Het is goed om je ideeën uit te dragen, maar vaak doen wij dat op de verkeerde plaats en het verkeerde moment. In plaats van ze simpel uit de doeken te doen, dringen we ze vaak aan anderen op. Dat doen we misschien omdat we onze onzekerheid willen verbergen. Of misschien omdat we ergens voelen dat dat idee of die mening, die we zo hardnekkig of soms ook arrogant willen doordrukken, zwakke plekken heeft. Toch kunnen we best bij onze mening blijven zonder gelijkt te gaan schreeuwen. We kunnen van binnen een idee uitwerken, en kijken hoe juist dat is, en hoe dicht dat bij de waarheid komt. We kunnen zelfs ons eigen idee worden, en dat dan in ons laten werken. Zo kunnen we ons ontwikkelen en veranderen, als we onze houding, ons zijn en onze kijk op de wereld daaraan aanpassen. Zo'n idee wordt sterk, omdat dat volkomen overeenstemt met onze houding, onze woorden en onze gevoelens, en omdat we ons in overeenstemming met ons denken gedragen. En op een goede dag zullen we merken, dat we niet meer lijden aan gekwetste trots, en dat we meer begrip en misschien ook wat meer liefde voor onze naasten hebben gekregen. Dan zullen we in staat zijn om de eerste stap naar de ander te zetten, we zullen guller zijn met woorden en met een glimlach, en minder de neiging hebben om onze mening te verkondigen.