Toddler - Verandering
|
O lieflijk wezen, ik zoek
je op duizend wegen,
die met illusies zijn geplaveid.
Ik roep je in de wirwar van gedachten,
die op zoek zijn naar rust,
naar een verlichting gevende pauze verlangen.
Ik hoor je stem
als ik naar mijn hart ga,
als ik de enige weg ga, die naar jou leidt.
Als ik in jouw tempel aankom
en de stille vrede betreedt,
als ik het leven accepteer,
dat overal de echo van jouw naam laat horen. |

|
Slechts zelden weten mensen met de juiste instelling, situaties,
die ze niet gekozen hebben, of plotselinge veranderingen in het leven,
de baas te worden. Jammer genoeg bereiden zij zich daar vaker op
voor als op een veldslag. Met het gevolg dat zij veel energie
verspillen met vechten. Vaak ontbreekt het hen daarbij aan die innerlijke
instelling, die het hem mogelijk zou maken, deze 'slagen van het lot'
tegemoet te treden met instemming en met een gezonde dosis nieuwsgierigheid.
Aan het eind voelen zij zich toch teleurgesteld, uitgeput en
overvallen door de onrechtvaardigheid van zo'n 'onvermijdelijk iets'.
Ze zijn niet in staat in dit nieuwe 'landschap' iets positiefs te
zien. Soms komen de veranderingen ook stil ons leven binnen glijden,
vele ervan zijn zelfs vanaf het begin aangenaam. Omdat daar geen
lijden mee gepaard gaat, merkt men niet dat men ook dan een beslissing
genomen heeft. Trouwens, we nemen voortdurend beslissingen op onze
weg. We zijn ons dat alleen meestal niet bewust, en dat is ook goed
zo. Heb je daar ooit over nagedacht? Op ieder moment van je leven neem
je een beslissing, vanaf het ogenblik dat je 's morgens besluit om op
te staan: of je voor het stoplicht zult stoppen, wat je aan zult
trekken, of wat je zult eten. Maar dat gebeurt automatisch, bijna
zonder dat je het merkt. Het belast je niet in hoe je je dag
doorbrengt. Daarentegen zijn er ook beslissingen die je heel zwaar
vallen, waarvan alleen de gedachte eraan al angst oproept. Vraag
jezelf in dat geval af, of je in feite niet juist afwerend staat
tegenover een verandering in jou, iets dat de zekerheid die je had
opgebouwd, aan het wankelen brengt. Iets in je, dat bang is een
venster te openen en daar een nieuw, onbekend panorama te zien. Maar
je kunt ook precies op dat moment proberen uit dat venster naar buiten
te kijken, en alle kritiek, ieder vooroordeel terzijde te leggen. En
in plaats daarvan deze nieuwe visie te zien als een mogelijkheid tot
groei, tot het overwinnen van iets, en je zou deze uitdaging met
jezelf kunnen aangaan. Je zou kunnen besluiten het leven te
vertrouwen, en toelaten dat het je - soms- bij de hand neemt. Dan zal
elke beslissing, ook die om een nieuwe weg te volgen, een verandering
betekenen.
|