De droom van geluk is het eeuwige drogbeeld van een mens, die zich verliest in voortdurende ontevredenheid. Waarschijnlijk weet hij niet eens wat geluk is, en dus ook niet waarnaar hij moet zoeken, en toch zoekt hij er onophoudelijk naar. Misschien komt hete door zijn hele diepe en onzichtbare heimwee, dat hij nooit tevreden is, en met zorg naar de toekomst kijkt. Het heimwee van de ziel om zich met de bron te verenigen, met de hoogste vreugde, die hem geschapen heeft. Waarschijnlijk moet de mens eerst uit deze droom ontwaken, om het bewustzijn over zijn werkelijkheid terug te vinden. Die ligt achter de bevrediging van de zintuigen, die zich overgeven aan vluchtige genoegens. Pas als de mens in elk moment een subtiel genoegen kan vinden, zal hij weten dat er geen scheiding bestaat. Dat in elk van die momenten de eeuwigheid  zich voortdurend manifesteert. en dat in elk van die momenten de essentie ligt van de gezamenlijke manifestatie. Pas dan zal hij het geluk leren kennen.