|
Witte Magie Wereldwijd - zoek
met je muis het land van je keuze :-) Elke
cultuur heeft zijn eigen heksen, genezers, tovenaars en wijzen die
worden vereerd en gevreesd en waarop men bouwt in tijden van nood.
Witte magie wordt op elk continent beoefend. Onderstaande voorbeeld
vertegenwoordigen een breed scala aan tradities uit de hele wereld.
Veel heksen werken met oude gebruiken terwijl anderen verschillende
overtuigingen combineren. In sommige landen zijn heksen niet te
onderscheiden van de rest van de samenleving.

De
Culturele Oorsprong van Witte Magie begrijpen Witte
magie is een overblijfsel van oude natuurreligies. Door vervolging
werd magie gedwongen ondergronds te gaan. De eeuwenoude kennis werd
bewaard door kleine groepjes sjamanen en heksen. Sommige hedendaagse
gebruiken dateren van lang geleden, zoals die van de Hawaïaanse
Kahuna of de West-Afrikaanse sjamanen. Anderen combineren natuur met
moderne methoden om uitdrukking te geven aan de etnische diversiteit
van hun land. We zien dit in de Nieuwe Wereldculturen van
Noord-Amerika en Australië, waar Europese magische tradities zijn geïmporteerd
en versmolten met inheemse overtuigingen. Religieuze
Riten In veel landen zijn tradities
uit de hekserij in de heersende religies opgenomen, waardoor
magische culten zijn ontstaan, zoals de Indiase Sadhutradities,
waarvan die gebruiken door het hindoeïsme worden getolereerd. De
verering van een Moedergodin zien we terug in het katholicisme, waar
de madonna-altaren vol staan met offergaven. In een open
wereldgemeenschap kunnen magische rituelen, ceremoniën en
overtuigingen van anderen een evenwicht bieden. Magiërs wereldwijd
kunnen van elkaars cultuur leren, inspiratie zoeken en
overeenkomsten vinden. Als je je aangetrokken voelt tot een magische
traditie die niet de jouwe is, behandel deze dan met respect en geef
altijd iets terug zodat de energie-uitwisseling compleet is. Met
welke magie je ook werkt: gebruik haar altijd ten behoeve van het
algemeen belang en om harmonie, evenwicht en vrede te bewaren.
Bron MBS ©Loes
Raaphorst 12/2005
|