|
Engeland 2009 Wales - Dag
2 - Donderdag 30 april 2009
We rijden iets voor zeven uur 's
ochtends van de boot af: ja, aan de linkerkant van de weg. Het
allereerste stukje kennen we nog van vorige vakanties maar al snel
gaat mijn navigatiesysteem over op alternatieve routes. Ik rijd
alleen maar en Lex bepaalt de route. We komen uit in Orford, waar
een kasteel van Hendrik II uit de 12e eeuw staat. Wij zijn al jaren
lid van de English Heritage, dus mogen we er gratis in. Tja, moet
het wel open zijn natuurlijk, en het is nauwelijks half negen :-)
Maar het is er wel mooi én
lekker weer! Jammer dat we niet naar binnen kunnen, want het ziet er
echt nog heel goed uit. Het uitzicht is in ieder geval schitterend.
Maar, niet getreurd, want de Heritage heeft nog meer kastelen op
onze route in de aanbieding. We rijden verder naar het plaatste
Framlingham. En wat schertst onze verbazing? Dit gaat ook pas om 10
uur open! Ach ja, helemaal niet zo gek natuurlijk, maar dit is dus
wel een nadeel van de nachtboot: zo vroeg in Engeland gaan de meeste
mensen natuurlijk eerst naar hun vakantie bestemming toe.
 |
 |
|

|
Hoe dan ook, we genieten van
het mooie weer. Langs de wegen in dit gedeelte van Engeland
staan nu het lijnzaad in bloei en het lijkt alsof we door een
gele zee van bloemen heen rijden. Af en toe komen we oker gele
struiken tegen, die werkelijk adembenemend mooi zijn. Navraag
leert ons dat dát Gorse is. Dit wordt onder andere gebruikt
in de Bach Bloesem Remedies. Gorse of Gaspeldoorn, staat ook
bekend als 'zonneschijn in een flesje' en beter zou ik het
inderdaad niet kunnen omschrijven. De velden staan er
werkelijk prachtig bij en ik ben lyrisch over het uitzicht. Zo
erg zelfs, dat Lex na een paar dagen zuchtend opmerkt: 'ik
word gék van die struiken'. :-) |
Maar, we hebben nog iets op het
programma staan, dus we moeten nu toch wel even een paar kilometers
gaan maken. Een paar jaar geleden zijn we er ook al geweest: The
Butterfly & Wild Life Park in Sutton. Er wordt daar een
vliegshow gegeven met roofvogels. De vorige keer konden we niet
blijven wachten omdát we de boot terug moesten halen, maar dit keer
willen we dus op tijd zijn voor de eerste show van 12 uur. Het lukt!
 |
 |
We maken eerste kennis met
'Eden', een Buizerd. Hij is prachtig om te zien en scheert
geruisloos van schutting naar de arm van zijn verzorgster. Het is
super om dit prachtige dier van dichtbij te zien. Het volgende dier
is een Kerkuil: 'Peaches'. Ze is schattig, maar een beetje lui. Het
is uiteraard een nachtdier en ze heeft duidelijk niet veel zin om
echt te vliegen. Ze landt rustig op de banken tussen de mensen in.
Als laatste maken we kennis met 'Nutty', gier. De foto's van hem
waren te veel bewogen, en dat geeft wel aan hoe ongelooflijk snel en
onberekend Nutty beweegt. Hij heeft zelfs vlak náást mij op de
banken gezeten. Maar.. wat is ie lelijk zeg :-)
Het is uiteraard een echt 'wild
park' dus er zijn ook nog heel veel dieren in voličres en zelfs een
aantal in open hokken. Helaas voor hen wél aan de ketting. De grote
publiekstrekker is de grote Amerikaanse Adelaar.
Maar mijn grote favoriet staat
hieronder. Deze uil vind ik dus zó mooi.
The Bengal Eagle Owl

Veel te snel is de show weer afgelopen en dus
voor ons weer tijd om verder te gaan. We worden door onze vrienden
om 16.00 uur in Walcott, Lincolnshire, verwacht. Het is niet ver
meer, dus we kunnen nog een tussenstop maken. Het wordt Boston.
Boston in Engeland dan wel te
verstaan :-) Het is een heel leuk stadje, maar eigenlijk ben ik na
de slapeloze nacht aan boord, én het vele rijden aan het eind van
mijn Latijn. We lopen toch nog wat om even rond te kijken.
De grote kerk stamt uit de 14e eeuw en
domineert eigenlijk het hele plaatsje, inclusief het marktplein. St Botolph's Church
is beter bekend als: The Boston Stump :-) Voor we binnen een kijkje
gaan nemen, lopen we nog even verder door het plaatsje.
De kerk is van binnen schitterend en Lex kan
zich uitleven met zijn verschillende lenzen. Een beetje oefenen kan
geen kwaad, want over een paar dagen zal hij de fotograaf op de
bruiloft van mijn dochter zijn. Dus hij is 'lekker bezig' zal ik
maar zeggen.
 |
Gaaf he? Al ben ik dan
beslist niet gelovig in die zin van het woord dat ik naar een
kerk ga, in Engeland kan ik eigenlijk geen enkele kerk
weerstaan. Ik moet en zal naar binnen en in de meeste gevallen
word ik niet teleurgesteld.
Heel gaaf vond ik dit
beeld, als een soort van grafsteen. |
 |
Inmiddels kan ik werkelijk niet meer, en we
besluiten door te rijden naar onze vrienden. We komen iets te vroeg
aan, ze zijn nog niet terug van de tandarts, maar we wachten in het
zonnetje voor hun huis.
Net binnen horen we het
vreselijke nieuws van Koninginnedag in Nederland en we duiken dus
eerst even achter de computer om zoveel mogelijk informatie te
vergaren. Het huilen staat ons nader dan het lachen.
Dag
1 - Dag 3
Bron©Loes
Raaphorst 05/2009
|