Anti Antidepressiva 

Vandaag was het weer zover; ik keek rond in de medische nieuwsgroepen op Internet en ja hoor, er was weer ‘zo’n bericht’ waar ik kromme tenen van krijg. 

“Mijn vriendin is bij de huisarts geweest en die raadt haar antidepressiva aan, maar volgens mij is dat erg slecht, is het verslavend, heeft het bijwerkingen en moet je het heel lang gebruiken. Veel mensen komen er nooit meer van af en ik vind dat ze dit niet moet doen.”

Lekkere vriendin hè? Tenminste, dát is mijn mening! Mensen die depressief zijn gaan helemaal niet zo snel naar hun huisarts. Negen van de tien modderen al maanden in stilte wat aan en zakken steeds verder weg. Als ze dan eindelijk de stap genomen hebben, zijn er altijd wel van die zogenaamde wijze mensen om hen heen die medicatie absoluut afwijzen, waardoor iemand die depressief is, nu helemaal niet meer weet wat nu verstandig is of niet. 

Ten eerste schrijft geen enkele dokter voor de lol antidepressiva voor. Nee, kom nu niet met allerlei duffe argumenten aan, dat de medische wetenschap graag wil verdienen aan mensen die depressief zijn, want dan heb ik helemaal een zakje nodig. Een arts heeft nog altijd een eed afgelegd en hij handelt echt naar beste kunnen. 

Ten tweede gaan we hier in Nederland echt niet zo snel dood aan medicijnvergiftiging, terwijl het aantal zelfmoorden nog steeds rond de 1600 per jaar ligt. Ten derde zou de vriendin in dit bovenstaande berichtje toch beter moeten weten, want een beetje vrouw steunt haar vriendin in plaats van haar meteen een complex aan te praten. 

Natuurlijk hebben antidepressiva bijwerkingen, maar niet iedereen heeft daar last van en veel bijwerkingen verdwijnen na verloop van tijd vanzelf. Stel nu dat je inderdaad last van je maag krijgt en dus een maagbeschermer erbij moet gebruiken, is dat helemaal niet zo erg. Beter dat, dan in een diepe put geraken en vliegles nemen, toch? 

Veel mensen die depressief zijn slapen slecht, zijn daardoor dus erg moe, voelen zich daardoor helemaal tot weinig of niets in staat, wat hun depressieve gevoelens weer versterkt: ‘zie je wel dat ik niets waard ben?’  Het ontkennen van hun eigen situatie duurt vaak heel lang, en áls men dan eindelijk de stap genomen heeft om hulp te vragen, steun deze mensen dan!!

Reactie Ingela

Bedankt voor je stuk en de mogelijkheid hierop te reageren.

Nee een arts zal niet voor niets antidepressiva voorschrijven dat doet ie pas als er echt geen andere mogelijkheid/uitzicht is.. althans die hij kent.

En daar heb je het 'probleem' al. Het is een feit dat het w.o./studie geneeskunde geen ruimte laat voor discussies of überhaupt voor andere (alternatieve)geneeswijzen. Er zijn weinig plekken voor de studie, grote kans dat de aspirant arts wordt uitgeloot/ ingeloot (weet niet meer wat het woord is als je eruit ligt) en als je eenmaal binnen bent is het aannemen wat er wordt onderwezen. Zo is het en niet anders. Zo heb ik het gehoord van mensen die het zelf hebben meegemaakt. Het is de dokterskudde volgen, meesjokken. Gelukkig zijn er gevallen van wetenschappers waaronder artsen die hun eigen gevoel volgen. In de eigen praktijk lopen ze steeds vaker tegen dingen aan waar ze geen bevredigend antwoord/advies op kunnen geven. Hierdoor gaan ze op zoek naar antwoorden of oorzaken en belanden dan bij de alternatieve geneeswijzen. Homeopathie, acupunctuur, NLP, lichaamgeestverwant en zelfs spiritualiteit. Voorbeelden hiervan zijn Deepak Chopra, Roy Martina. 

In eigen omgeving ken ik mensen die al jaren antidepressiva slikken, al jàren! Helpt het? Tsja. Het onderdrukt het depressieve gevoel. Hiervoor in de plaats komt er een heel vlak gevoel. En met dit vlakke gevoel leven mensen dan, jaar in jaar uit. 
Als iemand aan de rand van zelfmoord staat is antidepressiva wellicht een laatste redmiddel. Maar is het hét antwoord? M.i. niet. 
Dien je jezelf niet af te vragen, hoe komt het dat ik me zo ellendig voel? En als je je zo ellendig voelt en je wilt je leven beëindigen dan hoef je dat niet noodzakelijker wijs met de dood te doen. In plaats van jezelf te doden kan je ook een einde maken aan je ongelukkige leven door deze te veranderen in hoe je wel zou willen dat het is.
Het is zo jammer dat het eerste aanspreekpunt, je huisarts, je hier niet op wijst maar zo vaak overgaat op het voorschrijven van middelen die het gevoel verdoven, het symptoom bestrijden. Het symptoom, je gevoel toont je dat er iets is waar je ...hèhè doodongelukkig van wordt. Wat dat is, is voor een ieder weer verschillend. 

Doorverwijzing naar een psycholoog of psychiater kan tijdelijke soelaas bieden maar daar waar je aandacht en energie naartoe gaat groeit alleen maar. In het begin zal je wellicht opluchting voelen doordat je je gevoelens en frustraties uit. Maar door de vele sessies die je vaak bij psycholoog of psychiater 'nodig' hebt en door in je pijnlijke verleden te wroeten of steeds te praten over je problemen daar gaan ze van niet weg, sterker nog je wordt er weer helemaal ingetrokken. Wat nodig is, is je afvragen waar je naartoe wilt. Wat je wensen, dromen zijn. Weer een doel hebben in het leven, hierin geloven en hierop focussen. Ipv aandacht schenken van je niet wilt, je focussen op wat je wilt gaan bereiken. Je lichaam en geest weer in optimale/positieve gezondheid brengen. NLP werkt hierbij uitstekend, er zijn vele therapeuten die hierbij kunnen helpen. Een andere hele effectieve, korte methode is de (helende/innerlijke) reis (sessie) van Brandon Bays. Dit zijn korte sessies waar je al meteen baat bij hebt ipv jarenlange therapie die zich maar voortsleept. Bij 'de helende reis' gaat het om het doorvoelen van de emotie van een ziekmakende herinnering, die vaak door het bewustzijn is verdrongen maar die zich heeft vastgezet in het lichaam of de geest en die hier verwoestend aan de slag is gegaan. Door deze verdrongen herinnering op te roepen, de emotie(s) (kort) te doorvoelen, kom je uiteindelijk tot je ware kern en kan je deze ziekmakende herinnering loslaten door vergeving. Dat is een notendop wat er gebeurt. Vele mensen hebben zich opengesteld voor de intelligentie en het zelfgenezend vermogen van hun eigen lichaam en hebben zich na het ondergaan van de reis zich kunnen losmaken van de depressie of de ziekte die ze hadden. En hebben zichzelf op celniveau genezen door zichzelf te helen.


Een banaal maar ietwat overdreven voorbeeld. Je hebt schoenen gekocht. Je liet je overhalen door je metgezel die de schoenen toch wel heel erg mooi vond en bij je vond passen. En dat terwijl je eigenlijk vond dat ze oncomfortabel waren en ook wat aan de krappe kant. Maar goed je oogstte bewondering van de omgeving en dat was toch wel prettig. Als je iedere dag gaat lopen op je te krappe schoenen dan gaat het al snel pijn doen. Eerst krijg je blaren, dat is het eerste signaal. Maar je krijgt zoveel positieve reacties en aandacht. De volgende dag trek je ze weer aan, dag in dag uit niet luisterend naar het signaal dat de schoenen je niet passen en dat ze pijn veroorzaken. Na de blaren, wordt de huid door het doorlopen helemaal open geschuurd, gaat bloeden, ontsteken, meer pijn, maar nóg blijf je doorlopen op dezelfde schoenen. Op een gegeven moment gaan je voeten zich verkrampen en zelfs vervormen en kan je niet meer lopen. En pas als je niet niet meer kan lopen en je gedwongen de tijd hebt besef je hopelijk dat je niet goed voor jezelf hebt gezorgd. Je hebt je eigen gevoel genegeerd omdat de schoenen de bewondering opleverde van anderen. Je hebt de signalen genegeerd die jou vertelden dat je je op te kleine schoenen liep, schoenen die je niet pasten. Je voelde het maar je negeerde het. Je plakte er een pleister op, wat jodium en je nam op een gegeven moment zelfs pijnstillers maar dat wat je moest doen deed je niet. De oorzaak pakte je niet aan. Je verwisselde niet de te krappe schoenen voor schoenen die je wel pasten. De pijn liet je alleen zien dat er iets was dat niet klopten. Je voelde het eigenlijk in de winkel al maar je liet je overhalen tegen je gevoel in. 
De metafoor is n voorbeeld die staat voor een ander dieperliggend proces. Als je je leven 'te krap' leeft als jij niet je eigen licht straalt maar leeft op een manier die niet de jouwe is maar je laat leiden door wat een ander vindt dat goed is voor je zal dat uiteindelijk ook resulteren in pijn en als je maar doorgaat door niet je leven te leiden zoals je dat voor jezelf wilt , zal het zelfs resulteren in ziekte. Daarom slaan veel mensen na een ziekte een andere weg in met hun leven, Hoera eindelijk! Ze hebben ernaar geluisterd!

Ik ben het ten dele met je eens over de vriendin. 
Als iemand al heel ver heen is in een depressie dan help je haar of hem er niet mee door nog meer paniek te veroorzaken, door te roepen dat de voorgeschreven antidepressiva slecht is. Je helpt iemand die zich in zo'n staat bevindt door haar gerust te stellen en haar/hem te overtuigen dat je een alternatief weet dat veel gezonder en bovendien die veel effectiever is. Breng het op een positieve manier, en ga met haar/hem mee. En ipv te gaan meehuilen met de 'patiënt' waardoor je je eigen energie naar beneden haalt kan je juist door je eigen positiviteit de persoon hierin wat omhoog trekken. 

En wat betreft de huisartsen; die zouden zich verplicht moeten verdiepen in de alternatieve geneeswijze en de lichaam-geestverbinding. Door iets weg te halen wil het niet zeggen dat de patiënt genezen is. Als de emotionele/psychische oorzaak er nog is dan kan het aangetaste orgaan wel verwijderd zijn maar dan popt de ziekte weer ergens anders op. Een patiënt kan m.i. wat dat betreft alleen zichzelf (helpen)genezen door zich te helen. 

Ingela

Reactie Johan

Jammer hoor, zo'n reactie van Ingela. Gaat daar een beetje zo'n goed stukje van Loesje overschreeuwen met een heel epistel vol demagogische uitspraken die dan maar moeten laten zien hoe goed ze het allemaal beter weet dan die zogenaamd stomme kudde aan dokters. Ik ben helemaal niet zo'n aanhanger van de gevestigde medische wereld maar zo'n verhaal van iemand die het "op gevoel" allemaal beter weet, daar heb ik inderdaad een zakje bij nodig. Ik kan uit eigen ervaring zeggen dat ik na talloze jaren van alternatief niet genezen te zijn ik blij ben gewoon weer zo'n zogenaamde kudde dokter te hebben die wel gewoon duidelijk uitlegt wat ze doet zonder vage verhalen eromheen van de een of andere goeroe. Ik kan alles begrijpen wat ze zegt en alles is ook altijd bespreekbaar. Ik heb het heft over mijn eigen medische situatie nu veel meer in eigen hand dan met die genezers die volgens dit verhaal zogenaamd vanuit hun gevoel werken.

Reactie Irma

Beste Johan,

Kijk Ingela beschrijft haar standpunt klaar en helder. Het is goed om ze te slikken als je ze nodig hebt (zoals ik ook op dit moment) en er zijn tegenwoordig antidepressiva  die je gevoel niet afstompen. Alleen blijf 'positief', blijf je focussen op de toekomst, tenslotte maak je die helemaal zelf. Oftewel Johan, als je ziek wilt blijven en aandacht wilt blijven 'trekken' is het goed; dat is jouw keuze. Alleen heeft iedereen gelukkig een eigen keuzemogelijkheid. En ik moedig mezelf net zo hard aan positief te kijken als ik bij anderen doe. En dat daar 'energie in welke vorm' dan ook bij komt kijken staat voor mij buiten kijf. 

Heel veel geluk, Irma

Reactie Anoniem

Mijn dokter schreef te laat antidepressiva voor! Ik was totaal uitgeput! Van angst etcetera. Ik ben het eens met de 1e schrijfster. Ik ben ook niet zo'n voorstander van de wetenschap en ga ook alternatief maar die kunnen niet alles oplossen. St. Janskruid hielp bij mij in ieder geval niet. En inderdaad, vervelende bijwerkingen maar in mijn geval:
cipramil viel mee (seroxat wel veel bijwerkingen). Misschien is beide het beste: regulier én alternatief.

Reactie Marleen

Ik ben het ook eens met de 1ste schrijfster. Ik ben al een bijna een jaar depressief.. en ben bijna 6 maanden heel depressief geweest voor ik de stap durfde te zetten om de huisarts te laten langskomen (zelf gaan kon ik niet meer gaan, want durfde niet meer onder de mensen te komen) en vooral om toe te geven dat ik depressief was.. maar het ging van kwaad naar erger. Was ten einde .... sliep bijna niet, kon niet in slaap geraken en kwam hele nacht wakker met als resultaat, hele dag moe, geen zin meer om ook maar iets te doen, geen huishouden, niet weg gaan, zelfs mijn hobby niet meer, ik zat daar maar rond te kijken en te slapen en toen besefte ik, zo kan het niet verder. 

Ik neem nu ongeveer een maand of 4 medicatie, eerst prozac, hielp niet, paar keer vermeerderd en ging nog niet. Nu andere medicatie en gaat stilaan beter, maar ben er nog niet volledig. Ben nu bezig met alternatieve manier, maar neem nog medicatie verder tot ik sterk genoeg ben om ermee te stoppen... zonder gaat het nog niet. Ik ga wel al buiten, doe mijn huishouden als het gaat, af en toe iets,,ik kom nog niet graag waar er veel volk is, winkelen enzo lukt me nog niet... maar alles op zijn tijd, ik kom er wel... veel sterkte aan alle anderen die depressief zijn of geweest zijn!

groetjes Marleen

Reactie Ien

Ik wil hier ook graag mijn ervaring met antidepressiva vermelden. Ik heb 7 jaar seroxat geslikt. Ging naar de dokter met klachten en het werd voorgeschreven. Ben hierna regelmatig terug geweest. Ging niet echt beter met me, voelde me futloos sliep meer dan 14 uur per dag en zag het gewoon niet meer zitten. Maar ik moest maar blijven slikken was het enige antwoord wat ik kreeg. Na 7 jaar was ik helemaal lam, was dood ongelukkig, voelde me niet meer leven, had nergens meer lol in, kort om ik wilde een oplossing!

Ik heb die gezocht door de een op andere dag uit mijn relatie te stappen. (van bijna 20 jaar) Ik moest iets maar wist niet wat! Heb toen ook mijn antidepressiva afgebouwd. Nu slik het al 2 jaar niet meer. Ben nog steeds regelmatig depressief maar heb nu wel het gevoel dat ik het zelf meer in de hand heb.Heb er nu zelfs soms goede dagen bijzitten. Mijn slaap patroon is sinds een jaartje weer een beetje normaal. Of ik uit mijn relatie had moeten stappen weet ik nog steeds niet. Misschien krijg ik hier nog eens antwoord op.

groetjes ien

Reactie Saskia

Ik heb door nare ervaringen heel lang door gemodderd met mijn leven. Met antidepressiva en een therapeut ben ik wel wat wijzer geworden, omdat alles wat duidelijker werd. 

Maar als een paal boven water, is en blijft toch staan, dat je het zelf moet doen. Alternatieve geneeswijze en mijn spiritualiteit zijnvoor mij die paal waardoor ik altijd boven water zal blijven. Een gedachte kan je ECHT ziek maken; daar kan geen dokter iets aan doen alleen jijzelf.

Bron Email ©Loes Raaphorst 07/2007

Reageren? Gebruik gerust de reactieknop bovenaan deze pagina; vermeld wel even of jouw reactie geplaatst mag worden.

©Loes Raaphorst 12/2006